Kwiaty, zioła

Kaluzhnitsa: opis kwiatów, rodzaje i właściwości, zastosowanie i przygotowanie surowców

Anonim

Opis nagietka, jego rodzaje i właściwości, a także zastosowanie interesuje wielu. Ten piękny pierwiosnek to roślina wieloletnia o jasnych, słonecznych kwiatach. Ta kultura oznacza przebudzenie natury po zimie. Roślina zawiera wiele cennych składników, które korzystnie wpływają na zdrowie człowieka. Dzięki temu kwiat może być stosowany w medycynie ludowej.

Opis kwiatu

Kaluga to bylina zielna, która jest typowym przedstawicielem rodziny Jaskier. Roślina ma doskonałe właściwości dekoracyjne.

Kultura charakteryzuje się prostymi, mięsistymi pędami i ciemnozielonymi zaokrąglonymi liśćmi. W początkowej fazie kwitnienia liście są jasne, ale z czasem ciemnieją. Po wystawieniu na działanie wody kultura zmienia kolor na czerwonawy lub fioletowy. Liście przybierają szmaragdowy kolor pod wpływem powietrza.

Roślina jest niewielkich rozmiarów - 3-40 centymetrów. Jednak w wodzie pędy kultury mogą rozciągać się do 3 metrów i opadać na samo dno. Nagietek ma wiele cienkich korzeni, które tworzą wiązki. Wizualnie wyglądają jak sznurowadła.

Błyszczące liście nagietka mają karbowaną lub ząbkowaną krawędź o średnicy do 20 centymetrów. W maju-kwietniu w kątach liści pojawiają się łodygi kwiatowe, na których tworzy się do 7 żółtych lub pomarańczowych kwiatów. Mają 5 płatków. Owoce prezentowane są w postaci wielolistków. 1 kwiat zawiera 2-12 strąków z 10 czarnymi nasionami.

Opinia ekspertaZareczny Maksym WaleriewiczAgronom z 12-letnim stażem. Nasz najlepszy ekspert ogrodniczy.Zadać pytanieWażne jest, aby wziąć pod uwagę, że nagietek jest uważany za trującą roślinę. Jednocześnie we wszystkich częściach kultury obecne są niebezpieczne składniki. Roślina prawie nigdy nie występuje sama. W warunkach naturalnych kultura tworzy prawdziwe zarośla.

Aplikacja

Nagietek ma wyraźne właściwości lecznicze. Ta kultura ma działanie moczopędne, radzi sobie z bólem, hamuje stany zapalne i działa przeciwdrgawkowo. W medycynie ludowej kultura jest stosowana w postaci naparów alkoholowych i wodnych. Jest stosowany w patologiach pęcherzyka żółciowego i wątroby. W połączeniu z podbiałem i babką lancetowatą z kwiatów nagietka sporządza się wywar na kaszel.

Od czasów starożytnych trawa była używana do zwalczania krztuśca, zapalenia oskrzeli, puchliny.Pomaga także radzić sobie ze skrofułami i reumatyzmem. Roślina łagodzi ból podczas menstruacji, likwiduje choroby układu moczowego, działa uspokajająco i radzi sobie z nerwicami.

Nagietek ma wyraźne właściwości antyseptyczne. Może być stosowany w procesach zapalnych, ranach i oparzeniach. Liście rośliny, oparzone wrzątkiem i owinięte w gazę, można nakładać na dotknięte obszary skóry. Odwar jest używany do leczenia ran.

Dzięki wysokiej zawartości witaminy C nagietek może być stosowany w walce ze szkorbutem. Lecznicze właściwości rośliny pozytywnie wpływają na rozwój płytek paznokciowych i radzenie sobie z grzybami. Sok ze świeżych liści skutecznie likwiduje brodawki i głębokie rany. Ponadto nagietek ma niewielki wpływ przeciwnowotworowy na organizm ludzki. Jednocześnie kultura zawiera substancje toksyczne, dlatego wymagane jest stosowanie jej w minimalnej dawce.

Klasyfikacja

Wyróżnia się następujące rodzaje nagietka:

  1. Swamp - jest uważana za najpospolitszą uprawę, która jest bardzo popularna wśród ogrodników. Ten gatunek ma 2 formy ogrodowe z żółtymi lub białymi podwójnymi kwiatami.
  2. Przetoka - ten gatunek jest endemitem Sachalina i północno-japońskiej. Należy do najpotężniejszych i najbardziej atrakcyjnych odmian nagietka. Trawa ma puste rozgałęzione pędy. Podczas kwitnienia wysokość rośliny wynosi 20 centymetrów. W okresie dojrzewania krzewy dorastają do 1,2 metra. Kultura ma gęste skórzaste liście o zaokrąglonym kształcie. Charakteryzuje się luźnymi kwiatostanami z dużymi żółtymi kwiatami, które osiągają średnicę 70 milimetrów. Masowy rozkwit kultury przypada na koniec maja.
  3. Multipetal - ojczyzną tej kultury są alpejskie i subalpejskie rejony Kaukazu i Azji.Krzewy osiągają wysokość 15-30 centymetrów. Charakteryzują się złotożółtymi kwiatami, które dorastają do 80 milimetrów średnicy. Kultura kwitnienia przypada na maj-czerwiec.

Obszar dystrybucji

Nagietek występuje na podmokłych łąkach, rowach i terenach podmokłych. Tworzy duże zarośla i rośnie w pobliżu rzek i jezior. Ta kultura występuje w europejskiej części Rosji, na Syberii, w Japonii. Nagietek rośnie też na Islandii iw zimnej Skandynawii.

Przygotowanie surowców

Naziemną część nagietka należy zbierać w okresie kwitnienia - od połowy kwietnia do maja. Następnie należy go wysuszyć w dobrze wentylowanym miejscu. W takim przypadku temperatura nie powinna przekraczać +50 stopni. Kłącza kultury należy wykopać wiosną lub późną jesienią. Suszone surowce należy przechowywać przez 2 lata.

Skład chemiczny kwiatu

Skład kultury nie jest w pełni zrozumiały. Stwierdzono jednak, że w roślinie występują następujące składniki:

  • karoten;
  • ksantofil;
  • związki flawonowe;
  • kwas askorbinowy;
  • kwercetyna;
  • saponiny;
  • kwas linolowy;
  • gorycz;
  • saponiny;
  • garbniki;
  • alkaloidy.

Liście i łodygi rośliny są trujące. Jednak po obróbce cieplnej i trawieniu substancje toksyczne zostają zneutralizowane.

Właściwości medyczne

W oficjalnej medycynie nagietka nie stosuje się. Jednocześnie tradycyjni uzdrowiciele często wykorzystują kulturę do zwalczania różnych patologii. Saponiny, które są częścią rośliny, pomagają rozrzedzić plwocinę i leczyć kaszel.

Właściwości moczopędne, przeciwbólowe, uspokajające kultury pozwalają na stosowanie jej zewnętrznie. Roślina pomaga przy zapaleniu skóry i może być stosowana do leczenia ran.

Kąpiele z wywarem z nagietka pomagają radzić sobie z artretyzmem i chorobą zwyrodnieniową stawów. W niskim stężeniu wywar może być stosowany jako ogólny tonik. Po obróbce cieplnej roślinę można dodawać do sałatek witaminowych.

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że wszystkie fragmenty krzewów są toksyczne. Dlatego zabrania się ich używania bez konsultacji ze specjalistą. Nagietek zawiera protoanemoninę. Roślina jest częścią wielu leków homeopatycznych. Jego sok jest stosowany w leczeniu brodawek i infekcji paznokci.

Kaluga to kultura pożyteczna, często wykorzystywana w medycynie ludowej. Należy pamiętać, że roślina zawiera szereg toksycznych składników. Dlatego ważne jest, aby stosować go prawidłowo, ściśle przestrzegając dawkowania.